TacyJakJa.pl 2.0 BETA

Pierwsza pomoc Astma

Stan Astmatyczny

to nagłe zaostrzenie astmy lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc zagrażające życiu chorego i wymagające wdrożenia natychmiastowego leczenia i wezwania pomocy medycznej (np.pogotowia).
Chory odczuwa narastającą duszność i ma poczucie zagrożenia życia.
Kiedy organizm chorego stara się kompensować narastający skurcz oskrzeli, obserwuje się:

1. Przyspieszenie tętna powyżej 120/min u dorosłego
2. zwiększenie liczby oddechów do ponad 25/min (dorośli)
3. ograniczenie możliwości wypowiedzi całymi zdaniami (chory może mówić pojedynczymi sylabami lub wypowiada pojedyncze słowa na pojedynczym oddechu)
4. przyjmowanie pozycji podpierania się rękami celem unieruchomienia obręczy barkowej (zwiększa to znacznie powierzchnie oddechową u pacjenta)
5. wciąganie dołka jarzmowego (okolica nad mostkiem) oraz międzyżebrzy. U dziecka widoczne jest podczas oddychania zaciąganie skóry nad mostkiem, nad obojczykami i miedzy żebrami.

Czekając na pogotowie należy koniecznie przyjąć lek szybko rozszerzający oskrzela z inhalatora, przynajmniej jeden "puff" co 10 min.
Jeśli napad wywołany jest zewnętrznym czynnikiem (np. wejściem do pomieszczenia z alergenem) należy je szybko opuścić. Należy jednak unikać wychodzenia na bardzo zimne powietrze (może to zaostrzyć duszność), jeżeli już - to koniecznie wdychać powietrze przez np. chustkę.
Uczuciu duszności towarzyszy często paniczny lęk, który dodatkowo nasila duszność ? należy starać się zachować spokój i opanować narastająca panikę. W przypadku chorego dziecka starać się zapewnić mu poczucie wsparcia i opieki, nie udzielając mu swojego zdenerwowania.

Objawami pojawienia się stanu bezpośredniego zagrożenia życia i wyczerpania się zdolności kompensacyjnych organizmu chorego jest zwolnienie oddechu przy jednocześnie pojawiającej się sinicy warg, zaburzeń świadomości oraz wyczerpania chorego. Na tym etapie potrzebne są leki dożylne i podskórne , oraz/lub często sztuczna wentylacja. Nie powinno się dopuszczać do tego etapu (chory wcześniej powinien znaleźć się pod opieka specjalistyczną (np.w szpitalu.)